کودتای خزنده مافیای اقتصادی در ایران و عراق – آیا تنگه هرمز به مرکز بازآرایی قدرت تبدیل شده است؟ – مسعود اسماعیلو

کودتا

یک هشدار تحلیلی در امتداد مجموعه مقالات «آلزایمر سیاسی»، «آشتی ملّی» و «معماری گوش دادن» این مقاله مدعی کشف یک توطئه نیست، بلکه تلاشی است برای کنار هم قرار دادن مجموعه‌ای از رخدادها، داده‌های آشکار و پرسش‌های راهبردی که شاید در هیاهوی بحران‌های روزمره،  کمتر مورد توجه قرار گرفته باشند. هدف، هشدار نسبت به احتمال دگرگونی و تحول در ساختار …

ادامه

نافرجامی مذاکرات جنگ و صلح – ایران در آستانه یک تعادل ناپایدار و فرساینده – مسعود اسماعیلو

گاهی تاریخ، نه در میدان‌های واقعی جنگ، بلکه در شبیه‌سازی‌ها، خود را عریان‌تر نشان می‌دهد. رزمایش چالش هزاره ۲۰۰۲ میلادی «Millennium Challenge 2002  » که توسط «نیرو های مسلح آمریکایی»  طراحی شد، قرار بود نمایش قدرت مطلق باشد، اما گویا «کوهِ قدرت مسلحِ  آمریکا موش زایید» و به صحنه‌ی افشای یک خطای بنیادین بدل شد . نادیده گرفتن منطق جنگ‌های …

ادامه

پنهان‌های پشت این توافق دو هفته‌ای – مسعود اسماعیلو

آنچه در روزهای اخیر به‌عنوان «آتش‌بس دو هفته‌ای» میان ایران، ایالات متحده آمریکا و اسرائیل مطرح شده، بیش از آن‌که نشانه‌ای از پایان یک بحران و جنگ بین‌المللی باشد، بیانگر ورود به مرحله‌ای پیچیده‌تر از بازتنظیم موازنه قدرت در منطقه است. انچنانکه بر همگی آشکار است اسرائيل و آمریکا آشکارا اعلام کرده بودند، که هدفشان از تجاوز به ایران (رژیم …

ادامه

کدام «بازدارندگی»!؟ آن‌جا که زمین دیگر نفس نمی‌کشد!؟ – مسعود اسماعیلو

جنگ

«میلیاردها دلار هزینهٔ تخریبِ زیرزمینی و خورشیدِ رهاشده بر دشت و کویر ایران» در سکوتی که زیر پوست شهر جریان دارد، همیشه چیزی بیش از آنچه دیده می‌شود، در حال وقوع است. ما سال‌هاست به سطح نگاه کرده‌ایم، به کارخانه‌ها، به دودکش‌ها، به رودخانه‌هایی که آرام‌آرام خاموش شدند، مثل زاینده‌رود که دیگر نه می‌خروشد، نه روایت می‌کند، فقط «یادآوری» می‌کند …

ادامه

از مجموعه: «بی‌اعتمادی تاریخی ایرانیان» و «ضرورت اعتمادسازی نهادی» – مسعود اسماعیلو

تأملی در فرهنگ سیاسی ایرانیان با الهام از تحلیل‌های Marvin Zonis  و حکمت مولانا در بسیاری از تحلیل‌های مربوط به فرهنگ سیاسی ایران، مسئله‌ای بنیادین همواره تکرار می‌شود: بی‌اعتمادی اجتماعی. این پدیده اغلب به‌عنوان یک ضعف اخلاقی یا خصیصهٔ فرهنگی توصیف می‌شود، حال آنکه بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد بی‌اعتمادی در جامعهٔ ایرانی بیش از آنکه یک نقص اخلاقی باشد، محصول …

ادامه

خیزش ِ ملّی از کجا شروع می‌شود و از کجا نباید شروع شود! و چرا دوباره باید از «یک آغاز ِ خیزش ِ ملّی ِ پایدار» سخن گفت؟ – (مسعود اسماعیلو)

در مقاطع بحرانی تاریخ ایران، معمولاً شتاب برای «اعلام راه‌حل» بیش از تأمل درباره‌ی «نقطه‌ی آغاز» بوده است. بیانیه‌ها، یکی پس از دیگری تکثیر شده‌اند، شوراها پیشنهاد شده‌اند، و آلترناتیوها پیش از آنکه شنیده شوند، اعلام شده‌اند، اما تجربه‌ی تاریخی ما  تجربه‌ی جامعه‌ای که بارها زیر استبدادهای طولانی زیسته، نشان می‌دهد که «خطا در آغاز، حتی درست‌ترین نیت‌ها را به …

ادامه

بهرام بیضایی به بزرگی سینمای ایران – (مسعود اسماعیلو)

برخی نام‌ها را باید آهسته گفت، نه از بیم، که از احترام.  بهرام بیضایی از همان نام‌هاست، نامی که شبیه راهی باریک در مه است، راهی که به حافظه می‌رسد، به زخم، به پرسشی که هنوز پاسخ نیافته است. «او از آن روایت‌گران است که قصه را نمی‌گوید تا تمام شود، می‌گوید تا آغاز شود». در جهان بیضایی، «تیر پیش …

ادامه

پرسش ِ سرگشاده از مدعیانِ کنش‌گری و سیاست‌ورزیِ ایرانی: ۱۱۹ سال شکست کافی نیست!؟ – (مسعود اسماعیلو)

مسعود اسماعیلو

از خشتِ نخستِ مشروطهٔ ۱۲۸۵ تا امروزِ ۱۴۰۴ مقدمه ۱۱۹ سال است که ما ایرانیان، با وجود انبوهی از تجربه‌های سیاسی، هنوز در چرخه‌ای از خودبسندگی، خودمحوری، رقیب‌ستیزی، و فرقه‌گرایی و فرقه سازی‌های بی‌وقفه گرفتار مانده‌ایم؛ چرخه‌ای که به جای بلوغ جمعی، تنها رکورد شکست‌ها را طولانی‌تر کرده است.   در یک واقعیتِ سالمِ سیاسی، «اختلاف ایدئولوژیک، اعلام موجودیت حزبی و صف‌بندی‌های …

ادامه

بیاد  ناصر تقوایی – همپا

بیاد  ناصر تقوایی  استاد بزرگ سینمای ایران، سازنده‌، قصه‌پردازِ ناب، و هنرمندی خلاق، ناصر تقوایی، آسمانی شد. این فقدان، نه تنها غمی عمیق به جامعه‌ی هنری ما وارد می‌کند، بلکه خلائی دشوار در مشعل فرهنگ و هنر معاصر ایران بر جای می‌گذارد. ناصر تقوایی یکی از آن نام‌هایی بود که در سینمای ایران، داستان را با زبانی انسانی، پویا و …

ادامه

عهدنامه‌ای برای جین گودال – (مسعود اسماعیلو)

عهدنامه‌ای برای جین گودال وقتی عشق های «معمارانِ گوش دادن» به هم می رسند، «پردیسِ اعجازانگیز معنا پیدا می‌کند». جین گودال، فرشته‌ای که به آسمان پرواز کرد و فرشته‌های زمینی‌اش را تنها گذاشت… در این تصویر تکان‌دهنده، هیچ مرزی میان انسان و حیوان، میان خاک و آسمان، میان زمینی بودن و قدسی شدن باقی نمی‌ماند. نگاه آرام گوریل و آغوشی …

ادامه